سینوس تاجی، جیب اکلیلی، یا سینوس کرونری “Coronary sinus” انتهاء متسع سیاهرگ قلبی را می‌گویند که به‌وسیله سیاهرگ‌های کوچک‌تری خون سیاهرگی ماهیچه قلب را زهکشی کرده و وارد دهلیز راست می‌کند. سینوس تاجی مجموعه‌ای از سیاهرگ‌هاست که به هم پیوسته و نهایتاً خون تیره  قسمت اعظم ماهیچه قلب را به دهلیز راست می‌آورد.

سرخرگ‌های تاجی از آئورت بیرون می‌آیند. شریان‌های کرونری از ابتدای آئورت منشأ می‌گیرند؛ بنابراین اولین شریان‌هایی هستند که خون حاوی اکسیژن زیاد را دریافت می‌کنند. دو شریان کرونری (چپ و راست) نسبتاً کوچک‌ اند و هرکدام فقط ۳ یا ۴ میلی‌متر قطر  دارند.

دو سرخرگ سبات مشترک یا شریان کاروتید مشترک ” Common carotid artery” راست و چپ وجود دارد که هر یک با ایجاد شاخه‌ای کوچکتر بنام سرخرگ سبات داخلی باعث خونرسانی به نواحی پیشین مغز می‌گردند.

مبدا سرخرگ‌های سبات مشترک راست و چپ یکسان نیست. سرخرگ سبات مشترک راست از سرخرگ بازویی سری  منشعب می‌گردد. سرخرگ بازویی سری قطورترین شاخه قوس آئورت است که چهار الی پنج سانتیمتر قطر داشته و در پشت مفصل جناغی چنبری راست به دو شاخه سرخرگ سبات مشترک راست و سرخرگ زیرترقوه‌ای راست تقسیم می‌گردد. سرخرگ سبات مشترک چپ و سرخرگ زیرترقوه‌ای چپ به طور مستقیم از قوس آئورت جدا  می‌گردند. سرخرگ سبات مشترک چپ از ناحیه مفصل جناغی چنبری چپ به طرف گردن صعود می‌کند.

سرخرگ زیرترقوه ای یا زیرچنبری یکی از سرخرگ‌های جدار قفسه سینه است که در تغذیه اندام فوقانی نقش دارد.  سرخرگ زیرترقوه‌ای چپ مستقیما از قوس آئورت جدا می‌گردد. سرخرگ زیرترقوه‌ای راست از سرخرگ بازویی-سری منشعب می گردد.

سیاهرگ ریوی رگ‌های خونی بزرگی هستند که اکسیژن را از شش‌ها دریافت می‌کنند و به دهلیز چپ قلب می‌برند. چهار سیاهرگ ریوی در بدن هر فرد وجود دارد، دو تا از هر  شش.

سرخرگ ریوی خون فاقد اکسیژن را از بطن راست قلب به ریه می‌برد تا در آنجا تبادل گاز انجام شود. این سرخرگ در واقع  تنها سرخرگی است که حاوی خون فاقد اکسیژن است.

دریچه های قلب:

الف- دریچه های دهلیزی­بطنی شامل:

1.دریچه میترال یا دولختی میان دهلیز و بطن چپ قراردارد.

2.دریچه تریکاسپید یا سه‌لختی که میان دهلیز و بطن  راست قرار دارد.

طرف بطنی این دریچه‌ها به‌وسیله طناب‌های وتری(ریسمان های قلب که تاندون های ظریفی هستند) به عضلات پاپیلری(واقع در داخل بطن ها) بطن خود وصل می‌شوند. هنگامی که دیواره‌های بطن منقبض می‌شوند عضلات پاپیلری نیز منقبض می‌شوند، اما  برخلاف آنچه ممکن است تصور شود، کمکی به بسته‌شدن دریچه‌ها نمی‌کنند، بلکه لت‌های دریچه را به سوی داخل بطن‌ها می‌کشند تا از برآمده‌شدن بیش از حد آن‌ها در جریان انقباض(سیستول) بطن به داخل دهلیزها جلوگیری کنند.

ب- دریچه‌های نیمه‌هلالی، بطن‌ها را از مجاری سرخرگی جدامی‌کند و شامل دریچه آئورت بین بطن چپ و شریان آئورت و دریچه پولمونر(ریوی) بین بطن راست و  شریان ریوی هستند. دریچه‌های نیمه‌هلالی به طناب‌های وتری وصل نیستند و فشار زیاد در شریان‌ها در پایان سیستول موجب بسته‌شدن بسیار سریع و محکم آن‌ها می‌شود درحالیکه دریچه‌های دهلیزی‌بطنی بسیار نرم بسته می‌شوند.